مازاد عرضه نفت برضد صنعت نفت شیل/ حذف رقبای پرهزینه از بازار

به گزارش اطلاعات نیوز، پیش‌بینی بانک جهانی از سقوط ۷ درصدی قیمت کالاها تا ۲۰۲۶ که این روزها در رسانه‌های جریان اصلی با تیتر «تسکین تورم» منتشر می‌شود، برای اقتصاد آمریکا معنایی جز «شوک نفتی معکوس» ندارد زیرا مازاد عرضه نفت که بانک جهانی آن را بی‌سابقه توصیف می‌کند، بیش از هر بخش دیگری صنعت نفت شیل آمریکا را هدف گرفته است.

صنعت نفت شیل آمریکا که در یک دهه اخیر با بدهی انبوه و سرمایه‌گذاری پرریسک رشد کرده بود، اکنون در برابر مازاد عرضه جهانی زانو زده است جایی که کاهش قیمت نفت به رقم‌های پیش‌بینی‌شده، مرز سوددهی بسیاری از شرکت‌های شیل را نقض می‌کند. نتیجه این معادله چیزی جز تعطیلی چاه‌ها، کاهش اشتغال در تگزاس و داکوتای شمالی و موج جدید ورشکستگی در صنعت انرژی آمریکا نخواهد بود.

صحنه‌گردانی اوپک برای حذف رقبای پرهزینه از بازار

در حالی که تولیدکنندگان نفت در آمریکا با هر کاهش قیمت، بخشی از بازار را از دست می‌دهند، رقبای واشنگتن همچون عربستان و روسیه به دلیل هزینه تولید پایین‌تر، همچنان در بازار باقی خواهند ماند، به این ترتیب مازاد عرضه نفت که بانک جهانی از آن سخن می‌گوید، در حقیقت صحنه‌گردانی اوپک برای حذف تدریجی رقبای پرهزینه از بازار است. آمریکا در این بازی نه‌تنها برنده نیست، بلکه در حال سوختن سرمایه و زیرساخت‌های انرژی خود است.

سیاست خارجی آمریکا نیز در دام این تحولات گرفتار شده است. واشنگتن از یک سو با تحریم ایران و ونزوئلا به دنبال کاهش عرضه نفت و کنترل قیمت‌ها است و از سوی دیگر با مازاد عرضه جهانی روبه‌رو است که تحریم‌هایش را بی‌اثر می‌کند. فروپاشی قیمت نفت، ابزار تحریم را از دست کاخ سفید می‌گیرد زیرا خریداران نفت ایران و روسیه در بازار مازاد، بدون دغدغه به جایگزین تأمین دسترسی خواهند داشت.

بر این اساس کاهش قیمت کالاها تورم آمریکا را کاهش می‌دهد، اما این کاهش به قیمت حذف هزاران شغل در ایالت‌های نفتی، کاهش سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی و تضعیف امنیت عرضه بلندمدت آمریکا تمام می‌شود. فدرال رزرو شاید نفس راحتی بکشد اما کارگران صنعت انرژی آمریکا با چالش جدی روبه‌رو هستند.

ضربه کاهش تقاضای فلزات صنعتی و محصولات کشاورزی

بانک جهانی از کاهش تقاضای فلزات صنعتی و افت قیمت محصولات کشاورزی برای سال جاری میلادی خبر داده است و این روند برای آمریکا به‌عنوان صادرکننده بزرگ فولاد، مس و غلات، این روند به‌معنای کاهش درآمدهای صادراتی، تشدید کسری تجاری و تضعیف دلار است، بنابراین رویای واشنگتن برای بازگرداندن تولید به داخل، در برابر موج کاهش قیمت جهانی رنگ می‌بازد.

چشم‌انداز بانک جهانی اگرچه نوید کاهش تورم می‌دهد، اما گواه دیگری بر افول قدرت اقتصادی آمریکا است به دلیل اینکه واشنگتن اکنون توان مهار عرضه یا قدرت کنترل تقاضا را ندارد و مازاد عرضه نفت نیز زنگ خطر ساختاری برای صنعت انرژی آمریکا را به صدا درمی‌آورد؛ به این ترتیب صنعتی که سال‌ها به‌عنوان اهرم فشار ژئوپلیتیک واشنگتن عمل می‌کرد، به نقطه آسیب‌پذیر آن تبدیل شده است.