توافق ایران و آمریکا نتیجه موازنه قدرت ایران است

علی ودایع در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به توافق میان ایران و آمریکا اظهار کرد: اتفاقی که رخ داده، باید از چند ناحیه متفاوت به آن نگاه کنیم، پیش از ورود به متن، باید بپذیریم که ما یک ضعف داریم؛ وقتی رویدادی واقعی رخ می‌دهد، آنقدر درگیر جزئیات می‌شویم که از فرایند ماجرا غفلت می‌کنیم.

وی افزود: اول باید فرایند رسیدن به توافق را مورد نظر قرار دهیم، در شرایطی که طرف آمریکایی تلاش می‌کرد قدرت هسته‌ای ما را بگیرد، به سمت تغییر حکومت ایران برود و گمان می‌کرد توانایی فعال کردن گسل‌های اجتماعی و سوریه‌سازی ایران را دارد، در آستانه سالگرد شروع جنگ علیه کشور، تن به یک توافق با ایران بدهد.

کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: این اتفاق فی‌نفسه نشان می‌دهد که طرف ایرانی توانسته قابلیت‌ها و قدرت خود را به موازنه وحشت به نفع خود مصادره کند و بحث آتش‌بس در تمام جبهه‌ها را به دشمن آمریکایی صهیونی دیکته کند.

ودایع تصریح کرد: ما همچنان در فضای سوء‌ظن قرار داریم و نمی‌توانیم به خوش‌بینی مطلق نسبت به مذاکرات پیش‌رو یا توافق برسیم، اما عرصه جنگ دیپلماتیک به اندازه جنگ در میدان حائز اهمیت است؛ چراکه باید در این عرصه هم حرف‌های زیادی برای دفاع از منافع ملی و حاکمیت داشته باشیم.

وی خاطرنشان کرد: نکته اول این است که تهران به طرف مقابل تفهیم کرده که عمق استراتژیک ایران و وضعیت غرب آسیا باید ذیل آتش‌بس یکپارچه دیده شود، رسانه‌های اسرائیلی واکنش‌های تندی نشان می‌دهند و سرخوردگی و یأس آنها، حتی در ادبیات علیه ترامپ، موضوعی نیست که از کنارش بی‌تفاوت رد شویم.

وی با اشاره به لغو تحریم‌ها گفت: لغو گسترده تحریم‌های ایران، اعم از یکجانبه آمریکا، تحریم‌های سازمان ملل و تحریم‌های هسته‌ای، اتفاق ویژه‌ای است، هرچند بحث صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری هنوز روی کاغذ است، این موضوع قدرت اقتصادی ایران را توسعه می‌بخشد و نشان می‌دهد ایران توانایی ایفای نقش ویژه‌ای در غرب آسیا پیدا خواهد کرد، اما بهره‌برداری از آن به دیپلماسی اقتصادی و نوسازی اقتصاد داخلی بستگی دارد.

تحلیل‌گر مسائل سیاسی افزود: هرگز به دنبال دریافت عوارض یا مالیات در تنگه هرمز نبودیم، بلکه به دنبال ایجاد نظم امنیتی متفاوت در آن منطقه هستیم، آنچه نشریات آمریکایی رونمایی از سلاح ژئوپلیتیکی می‌نامند، یعنی اعمال نظم امنیتی جدید در تنگه هرمز، بسیار مهم‌تر از بحث عوارض است، پذیرش نقش ایران و عمان به‌عنوان کشورهای ساحلی اصلی توسط آمریکا، یک اقدام ویژه محسوب می‌شود.

ودایعی تأکید کرد: قدرت توسعه‌طلب برای تنش نیستیم؛ به دنبال ایجاد ثبات و امنیت در منطقه هستیم، آنچه امروز رخ می‌دهد، محصول مداخله قدرت‌های فرامنطقه‌ای و شیطنت برخی همسایگان است و در فرایند پیش‌رو، حاکمیت خود را بر تنگه هرمز باید تنظیم کنیم.

وی با اشاره به حوزه هسته‌ای گفت: بحث رقیق‌سازی اورانیوم ۶۰ درصد مطرح شده است، ما به این سمت رفتیم تا به رفتار تخاصم‌آمیز طرف مقابل در خروج از برجام و زیر سؤال بردن حق غنی‌سازی پاسخ دهیم، اگر آمریکا حق غنی‌سازی ایران را به رسمیت بشناسد، اتفاقات ویژه‌ای رقم خواهد خورد، کمااینکه ایران زیر نظر آژانس و با پروتکل ام‌پی‌تی فعالیت می‌کند.

کارشناس سیاسی خاطرنشان کرد: مجموعه تعهدات ایران در چارچوب «تعهد در برابر تعهد» است؛ به هر میزان طرف مقابل عمل کند، ما هم عمل خواهیم کرد.

ودایعی تصریح کرد: لغو محاصره دریایی ایران پیش از امضای توافق شروع شده که نشان می‌دهد آمریکا یک قدم جلوتر عمل کرده، اما هرگونه اخلال با واکنش متناسب ایران مواجه خواهد شد، موازنه وحشت تعیین‌کننده است؛ همان‌گونه که در عملیات‌های «وعده صادق» و جنگ‌های دوازده‌روزه و چهل‌روزه دیدیم، پیام تهران این است که هر اقدام تخاصم‌آمیز بلافاصله با واکنش متناسب روبرو می‌شود.

تحلیل‌گر مسائل سیاسی با اشاره به آزادسازی اموال اظهار کرد: این توافق جامع نیست و نباید خودمان را اسیر بندهای آن کنیم؛ این یک توافق مقدماتی برای شروع مذاکرات شصت‌روزه است، طرف مقابل متعهد شده بخشی از اموال بلوکه‌شده را آزاد کند و ترامپ با وجود انتقادات داخلی، از این تصمیم دفاع کرده است.

وی گفت: مادامی که موازنه وحشت را در حوزه میدان به‌عنوان رفتار بازدارنده، نه تخاصم‌آمیز حفظ کنیم، اتحاد مقدس میان توده‌های مردم و ذکاوت در دیپلماسی را پاس بداریم، قدرت مانور ما برای تحقق منافع ملی بالا خواهد بود.