نفوذ تا مغز استخوان رژیم!

به خبرگزاری ایمنا، رژیمی که روزگاری با سیم‌خاردار از مرزهایش محافظت می‌کرد، امروز از «درون مغز» دچار حفره امنیتی است. این بار صدای آژیر خطر نه از آسمان، که از اعماق سرورهایشان بلند شد. رژیم صهیونیستی که سال‌ها ایران را تهدید به جنگ سایبری کرده بود، حالا خودش در گرداب نفوذ دیجیتال گرفتار آمده است. گردابی که نه فقط سامانه‌های دفاعی، بلکه حافظهٔ نظامی، رسانه‌ای و اطلاعاتی آن را بلعیده.

در روزهایی که موشک‌های مقاومت از زمین می‌غریدند، هکرهای مقاومت از آسمان دیجیتال فرو می‌ریختند. حملات DDoS، نفوذ به دوربین‌های امنیتی خانگی، افشای هزاران سند مالی و امنیتی شرکت‌های صهیونیستی و حتی هک سامانه‌های دولتی، نشان داد «امنیت اسرائیل» افسانه‌ای بیش نبوده است. از قلب تل‌آویو تا حساب‌های کاربری موزه‌های باستانی، هیچ کجا از نگاه مقاومت در امان نماند.

وقتی دوربینِ خودت بر علیه‌ات شهادت می‌دهد

تصاویر لو رفته از دوربین‌های خانگی، نه فقط ضعف امنیتی، بلکه ترسی عریان از ریزش اعتماد عمومی بود. تل‌آویو به‌جای خواب راحت، هر شب را با کابوس چشمان غریبه‌ای در خانه‌هایشان به صبح رساند. صهیونیست‌ها دریافتند که دیگر حتی دیوار خانه هم برایشان سنگر نیست.

کارخانه‌های سلاح‌های کشتار جمعی، مراکز تولید آلومینیوم، زیرساخت‌های صنعتی و حتی سیستم‌های مالی شرکت زبرا لَوی (Zebra Levi) یکی‌یکی مورد نفوذ قرار گرفتند. هدف ساده بود: نشان دادن این‌که هیچ نقطه‌ای امن نیست. و ایران این پیام را بدون حتی یک گلوله مخابره کرد.

شاید تا پیش از این، فکر می‌کردند اطلاعات تنها با جاسوسان میدانی فاش می‌شود. اما این بار حافظهٔ سرورها به زبان آمد. بیش از ۴۰ گیگابایت سند طبقه‌بندی‌شده، از مالی تا نظامی، منتشر شد. یک انقلاب دیجیتال در قلب رژیمی که خود را فرمانروای امنیت سایبری می‌دانست.

پروژه‌های رسانه‌ای صهیونیسم نظیر «بن‌حورین»، «الکس‌ساندرو وویچ» و ده‌ها رسانه جاسوسی که در پوشش تحلیل، خبرنگاری و دیپلماسی نرم فعالیت می‌کردند، لو رفتند. رسانه‌هایی که قرار بود مغز مخاطب را شست‌وشو دهند، حالا خود در لیست سیاه افکار عمومی جهانی قرار گرفتند.

رژیمی که ادعا می‌کرد «پایگاه سایبری غرب» است، حالا خودش به میز تشریح تبدیل شده. عملیات فیشینگ علیه چهره‌های رسانه‌ای صهیونیستی، و نفوذ به پایگاه داده روزنامه‌نگاران برجسته اسرائیلی، فقط یک معنا داشت: دیگر چیزی برای پنهان کردن ندارند.

حمله از جایی که فکرش را نمی‌کردند

آن‌ها فکر می‌کردند که جنگ در میدان نظامی خلاصه می‌شود. اما ایران، نه از راه در، که از راه ذهن وارد شد. وقتی داده‌هایت دست دشمن باشد، دیگر فرقی نمی‌کند چقدر دیوار بکشی. هکرهای مقاومت، فقط سیستم را نشانه نرفتند، اعتبار را نشانه رفتند. و این، مرگ تدریجی هر رژیمی‌ست.

رژیم صهیونیستی، در برابر این موج نفوذ، تنها تماشاچی بود. نه پاسخ سایبری توانست بدهد، نه انکارهایش باورپذیر شد. این بار مقاومت، نه با تفنگ، که با کیبورد پیروز شد. و این یعنی جنگ آینده را ایران، از همین حالا برده است.