نظامیسازی خلیج فارس امنیت زیستی و غذایی منطقه را به خطر میاندازد
به گزارش اطلاعات نیوز و به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دولت، سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران، با اعلام اینکه محیط زیست، قربانی خاموش منازعات است، نسبت به تبعات «نظامیسازی فزاینده» در خلیج...
به گزارش اطلاعات نیوز و به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دولت، سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران، با اعلام اینکه محیط زیست، قربانی خاموش منازعات است، نسبت به تبعات «نظامیسازی فزاینده» در خلیج فارس و دریای عمان و تبعات بالقوه و بالفعل آن بر محیط زیست منطقه و جهان به کشورهای منطقه هشدار داد. این هشدار طی نامهای خطاب به وزرای محیطزیست امارات متحده عربی، بحرین، کویت، عربستان سعودی، قطر و عمان اعلام شده است.در این نامه آمده است:
«خلیجفارس و دریای عمان، بهعنوان پهنههایی با ویژگیهای اکولوژیک منحصربهفرد و شکننده، نقش حیاتی در تأمین امنیت غذایی، اقتصادی و زیستی میلیونها نفر از ساکنان منطقه ایفا میکنند. هرگونه بیثباتی یا درگیری نظامی در این منطقه، مستقیماً اکوسیستمهای دریایی، تنوع زیستی، منابع آبوخاک، کیفیت هوا و سلامت انسانها را تحتتأثیر قرار میدهد.»
در این نامه، به تبعات جنگهای پیشین در منطقه همچون «تخریب زیرساختهای نفتی»، «نشت گسترده آلایندهها»، «انتشار مواد شیمیایی خطرناک» و «آسیب به زیستگاههای ساحلی و دریایی» اشاره شده که پیامدهایی ماندگار و فرامرزی برجای میگذارند و «آثار این خسارات همچنان در آبها، رسوبات دریایی و چرخههای زیستی منطقه قابلمشاهده است.»
در بخش دیگری از این نامه، با اشاره به حملهٔ ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به تأسیسات صلحآمیز هستهای کشور و نگرانیهای عمیق در پی این حمله دربارهٔ نشت مواد خطرناک و «تهدید کمسابقهٔ ایمنی زیستی و هستهای» آمده است: «هرگونه آسیب به چنین تأسیساتی میتواند منجر به انتشار مواد پرتوزا، آلودگی منابع آبوخاک، تهدید سلامت نسلهای کنونی و آینده، و بروز فجایع زیستمحیطی غیرقابلجبران شود. مخاطرات اینگونه اقدامات محدود به مرزهای جغرافیایی نبوده و تبعات آن کل منطقه و حتی فراتر از آن را در بر میگیرد.»
این نامه همچنین اضافه میکند: «استمرار تهدید به عملیات نظامی، استقرار تسلیحات پیشرفته و حضور ناوهای دارای سوخت هستهای در این پهنههای حساس، با اصول بنیادین حقوق بینالملل در تعارض است.»
اشاره به بند ۲ ماده ۴ منشور ملل متحد که بر اساس آن «هرگونه تهدید به توسل بهزور یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی کشورها ممنوع است و دولتها متعهد به حفظ صلح و امنیت بینالمللی میباشند» بخش دیگری از این نامه است که در ادامه آن آمده است: «همچنین مطابق اصول حقوق بینالملل محیطزیست و قواعد مرتبط در حقوق بشردوستانه بینالمللی، دولتها موظفاند از وارد آمدن خسارات گسترده، بلندمدت یا شدید به محیطزیست طبیعی جلوگیری نموده و اصل پیشگیری و احتیاط را رعایت نمایند. بدیهی است تداوم چنین رویکردهایی نهتنها ثبات سیاسی، بلکه امنیت زیستمحیطی منطقه را نیز به مخاطره میاندازد.»
در این نامه با بیان اینکه «محیطزیست، قربانی خاموش منازعات است» خطاب به وزرای محیطزیست منطقه آمده است: «باتوجهبه مسئولیت مشترک ما در قبال حفاظت از محیطزیست و اجرای تعهدات ناشی از اسناد بینالمللی مرتبط، ضروری است وزرای محیطزیست منطقه با رویکردی مسئولانه و فراتر از ملاحظات سیاسی کوتاهمدت، نسبت به این تحولات واکنش نشان دهند.»
در این نامه از «دیپلماسی محیط زیستی» بهعنوان پلی برای کاهش تنشها و تقویت اعتمادسازی در منطقه یاد شده و آمده است: «امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند صدایی واحد برای جلوگیری از تبدیل خلیجفارس و دریای عمان به عرصه آزمون خطرناکترین سلاحها و رقابتهای پرمخاطره نظامی هستیم.»