استقلال در بنبست ساپینتو؛ سایه غرامت روی نیمکت آبیها!
به گزارش اطلاعات آنلاین، باشگاه استقلال با تشکیل کمیته فنی در روزهایی که برکناری ریکاردو ساپینتو محتملتر از همیشه به نظر میرسد، تلاش دارد صورتمسئلهای مهم را پاک کند. سرمربیای که حالا حتی برخی...
به گزارش اطلاعات آنلاین، باشگاه استقلال با تشکیل کمیته فنی در روزهایی که برکناری ریکاردو ساپینتو محتملتر از همیشه به نظر میرسد، تلاش دارد صورتمسئلهای مهم را پاک کند. سرمربیای که حالا حتی برخی موافقان سابق حضورش نیز معتقدند در استقلال به بنبست تاکتیکی رسیده و کارایی لازم را ندارد، محصول تصمیم مدیرانی است که پس از مواجهه با این بنبست تازه به فکر ایجاد ساختاری نظارتی افتادهاند.
ماهها پیش و با بروز نخستین نشانههای ناکارآمدی، بسیاری از پیشکسوتان این مجموعه این پرسش را مطرح کردند که انتخاب ساپینتو از کدام اتاق فکر بیرون آمده و بر چه مبنای کارشناسی استوار بوده است. همان زمان خواستار تشکیل کمیته فنی شدند، اما گوش شنوایی وجود نداشت. حالا کمیتهای با عنوان «فنی» و با ابهاماتی درباره برخی اعضای آن شکل گرفته تا بر عملکرد تیم و سرمربیای نظارت کند که با توجه به پایان فصل نقلوانتقالات، عملاً امکان تغییرات اساسی در ترکیب و ساختار تیم برایش فراهم نیست.
این کمیته که با ماهها تأخیر تشکیل شده، حتی اگر همین امروز رأی به برکناری ساپینتو بدهد و مدیران باشگاه نیز به این جمعبندی برسند، برای اجرایی شدن تصمیم خود با بار مالی سنگینی روبهرو خواهند شد. اینکه ساپینتو حاضر شود بهصورت توافقی کنار برود، محل تردید است و تجربه نشان داده مربیان خارجی معمولاً تا دریافت آخرین ریال قرارداد خود پایبند میمانند. بنابراین برکناری او میتواند استقلال را با تعهد مالی قابل توجهی مواجه کند.
شاید اگر مدیران استقلال پیش از انتخاب این مربی و در همان مقطع ابتدایی، سازوکار کمیته فنی را فعال میکردند، امروز شرایط تیم به این نقطه نمیرسید. اکنون نیز باید دید این کمیته قرار است نقشی دکوراتیو داشته باشد، به سپری برای پنهان شدن مدیران تبدیل شود یا واقعاً اختیار و مسئولیت صفر تا صد امور فنی را بر عهده بگیرد. هرچند تشکیل دیرهنگام آن، تردیدهایی جدی درباره میزان کاراییاش ایجاد کرده است.
از منظر مدیریتی، بحران فعلی بیش از آنکه صرفاً فنی باشد، ریشه در فقدان ساختار تصمیمگیری شفاف و پاسخگو دارد. باشگاهی در ابعاد استقلال نمیتواند بدون اتاق فکر تخصصی و نظام ارزیابی دقیق، درباره نیمکت خود تصمیم بگیرد و سپس در میانه راه به دنبال ترمیم اشتباهات برود. کمیته فنی اگر قرار است معنا پیدا کند، باید پیش از انتخاب سرمربی، در فرآیند جذب بازیکن و حتی در تعیین استراتژی بلندمدت باشگاه نقشآفرین باشد، نه آنکه پس از بروز بحران به صحنه فراخوانده شود.
در نهایت، استقلال امروز در دو راهی مهمی قرار دارد: یا با پذیرش هزینههای کوتاهمدت، مسیر اصلاح ساختاری را آغاز کند و مسئولیت تصمیمهای گذشته را بپذیرد، یا با تصمیمهای مقطعی و محافظهکارانه، زمان بخرد و بحران را به آینده موکول کند. انتخاب هر کدام از این مسیرها، نهتنها سرنوشت نیمکت آبیها، بلکه اعتماد هواداران را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.