قانون وارونه؛ مدارسی که کاسبی می‌کنند

محمدعلی فیاض‌بخش – روزنامه اطلاعات: یکی از مسئولان آموزش و پرورش اخیرا خبر داده، که حدود یک‌سوم دانش‌آموزان کشور در مدارس غیردولتی تحصیل می‌کنند.*

جدا از این‌که نفس این خبر نمی‌تواند لزوماً  نشانه‌ای بر پیشرفت آموزش و پرورش باشد، شگفتی بیشتری را برمی‌انگیزد مبنی بر این که، چرا با این تیراژ بالا، همچنان مدارس دولتی از امکانات استاندارد در حداقل‌ها برخوردار نیستند؟

در بسیاری از کشورها نیز مدارس غیردولتی وجود دارند که از قضا اقبال مردم به آن‌ها نه به اندازه‌ی مدارس دولتی است، نه فقط بدان روی که مدارس دولتی هزینه‌های بسیار کمتری را تحمیل می‌کنند، بلکه بدان سبب که استانداردهای آموزشی در مدارس دولتی بالاتر از غیر دولتی است.

گویا آقایان فراموش کرده‌اند که علت اصلی تصویب قانون مدارس به‌اصطلاح غیرانتفاعی، برداشتن بار مالی اضافه از روی دوش دولت بود، که سهم ‌داوطلبان آموزشِ ویژه‌تر را دیگر مردم عادی نپردازند و در عوض، مدارس دولتی هم ارتقاء وضعیت یابند؛ اما مطلب درست برعکس شد! هم مدارس دولتی در همان جایگاه خود باقی ماندند(اگر نگوییم که پس رفتند؛ آمارها نشانگرند!)؛ هم مدارس غیردولتی از نام و مرام غیرانتفاعی فاصله گرفتند.

در حالی که امروز( بنا به نقل آن مسئول) اقبال به مدارس غیر دولتی بیشتر شده، این مدارس، هم به افول کیفیت آموزشی دچار شده‌اند؛ هم گاه و بیگاه ناچار به تعطیلی می‌شوند. یعنی از قِبَل تاسیس این مدارس، دولتی‌ها که طرفی نبستند، غیرانتفاعی‌ها هم نقض غرض آوردند و چندان آبی از ایشان گرم نشد؛ آری! برای بعضی که هوش تجارت‌سازی از فرهنگ را داشتند، شد! 

راه، همچنان در اولویت‌نشاندن آموزش و پرورش دولتی است؛ هم از طریق بودجه‌ی کافی، هم برنشاندن مردانِ وافی!
***
پ.ن
* رئیس سازمان مدارس و مراکز غیر دولتی و توسعه مشارکت‌های مردمی وزارت آموزش و پرورش